कोरोनाको परीक्षा

रूपा गजूरेल अधिकारी “आप्रशा”,काठमाण्डौँ, नेपाल। चीनको वुहान सहरबाट शुरु भई आतंक र महामारीको बिकराल रूप लिदै विश्वभर हंगामा मच्चाई रहेको कोभिड १९ बाट सायद कोहि अपरिचित छैन । आधुनिक संरचना र विज्ञानका नयाँ आयामहरूले संसारलाई कृतिम साजसज्जा गर्न खोजे पनि मानवले भन्दा पहिले नै यो संसारलाई प्रकृतिले भरिपूर्ण सजावट गराईसकेको छ । मानव जिवन पनि प्रकृतिको देन हो । यो संसारमा जे जति प्राणीहरु छन् ती सवैको प्राणको लागि आवस्यक तत्वहरु हावा,पानी,माटो,बनस्पति आदि सवै प्रकृतिकै उपज हो ।प्रकृति सृष्टिको जननी हो। यसको शुरुवात सृृजनको लागि भएको हो, अन्त्य वा विध्वंसको लागी होईन । श्रीमद्भागवतको गीतामा भगवान बिष्णु र लक्ष्मीको सम्वाद छ । पृथ्वीमा हाहाकार र महामारी मच्चिरहेको अबस्थामा लक्ष्मीले बिष्णु भगवानलाई “यो हाहाकार किन चलेको छ,कती समय यस्को सामना गर्नु पर्ने हो,यस्तो महामारी रोकिदिनुस भनि बिन्ती गर्छिन । तब बिष्णु भगवान मुस्कुराउदै भन्नु हुन्छ “जब संसारमा यस्ता समस्या आउछन यो केही समयको लागी हुनेछ जुन सृष्टि संगै बिधाताले लेखीसक्नु भएको छ । जुन एकपटक लेखियो त्यो बिधाता स्वयमले पनि फेर्न सक्नु हुन्न । हुनसक्छ त्यो परीक्षाको समय आइसकेको छ” । फेरी लक्ष्मीले दुःखी हुदै भन्छिन यो कस्तो अचम्म हो जुन संसारमा आफ्नो सन्तानको रूप दिएर जन्माइयो तर तिनको संरक्षण सृष्टि कर्ताले गर्न नसक्ने?फेरी किन बनाईयो प्रभु यस्तो संसार अनि मानिस ? जस्ले भगवान बिनानै सम्हार तर्फ लाग्छ?फेरी बिष्णु भगवान मुस्कुराउदै भन्नु हुन्छ “दिन मात्र भयो भने दिन र रातको अन्तर मानव जातिलाई कसरी थाहा हुन्छ ? फूलको साथ काढ़ा भएन भने फूलको सुगन्ध कसरी थाहा हुन्छ ? शिसिरले उजाड बनाई सके पछि बसन्त आउदाको फरक तब बुझ्छ मानिसले”। मानिसको सृष्टि हामिले गरायौ तर मानब जिवनको इतिहास उनिहरूकै हातमा छोड़ेका छौ, जून उनिहरूकै कर्म अनुसार निर्धारण हुनेछ । मानिसलाई अहिले वल्ल शक्तिको आभास भएको छ । उनिहरूले न्याय ,अन्याय ,पाप, धर्म, सत्य, असत्य जस्ता सम्पूर्ण कुराहरू पनि अब मनन गर्नेछन । हामिले मानवलाई बुध्दि र बिबेक दिएका छौ ।त्यस कारण आफ्नो कर्म अनुसारको फल मिल्ने छ उनीहरूलाई । जब मानवले आफ्नो विवेक गुमाई कार्य गर्न खोज्छ । प्रकाशलाई अध्यारोले ढाँक्न खोज्छ, तब हाम्रो सृष्टि बचाउँन हामी स्वयम पृथ्विमा जानेछौ र बचेकाको उदार गर्नेछौ तिमि चिन्ता नगर ।”समय परिबर्तनशिल छ । समयलाई आफ्नो काबुमा राख्न सक्छु भन्ने र संसारकै शक्तिशाली मै हूँ भन्ने अहमताको एकदिन अबस्य बिनास प्रकृतिले निम्ताऊने कुराहरू हामिले सुन्दै आएका थियौ भने आज आकाशमा उड़ने पंछीको स्वतन्त्र जीवन हेर्दै ,हामी सर्बश्रेस्ठ मानिने मनिसहरु भने,डर र त्राशले उकुशमुकुस हुदै आफ्नो घरमाँ बन्दी हुनु परेको छ ।